Nadpotliwość


Nadmierna potliwość jest następstwem nadaktywności jednego z rodzajów gruczołów potowych, należących do gruczołów wydzielania zewnętrznego. Gruczoły tego typu są zlokalizowane niemal na całej powierzchni ciała, ale jest ich szczególnie wiele na dłoniowej stronie rąk, na stopach i pod pachami. Wiele czynników może wywoływać prawidłowe wydzielanie potu. Te same czynniki wyzwalają nadmierną potliwość - jedyną różnicą jest ilość potu.

 
Nadmierna potliwość jest wyzwalana przez takie czynniki jak:
  • ćwiczenia fizyczne 
  • ciepło lub zimno 
  • alkohol, kawa lub herbata, palenie, gorące lub pikantne potrawy 
  • stres, lęk lub silne emocje 
  • niektóre pory dnia 

Osoby z nadmierna potliwością mogą wydzielać olbrzymią objętość potu. To oznacza, że ich dłonie, stopy, klatka piersiowa lub pachy (w zależności od tego, której części ciała dotyczy nadmierna potliwość) są stale wilgotne. To utrudnia wykonywanie zwykłych, codziennych czynności i może być przyczyną kłopotliwych sytuacji w życiu zawodowym lub towarzyskim.
Należy jednak podkreślić, że nie jest prawdą, że nadmierna potliwość wiąże się z przykrym zapachem ciała. Zapach kojarzony przez niektórych z nadmiernym poceniem się, w rzeczywistości jest następstwem działania bakterii kolonizujących miejsca, w których długo utrzymuje się pot.

Botox jest lekiem w zastrzykach podawanym do skóry. Jest zalecany w leczeniu nadmiernej potliwości, a przez wiele lat był stosowany w terapii kurczu mięśni oczu, twarzy i szyi. 
 
Przy użyciu bardzo cienkiej igły, lekarz wstrzykuje mała objętość (0.1-0.2 ml) roztworu Botoxu w 10-15 miejsc oddalonych od siebie o 1 cm, pokrywając równomiernie okolicę obu pach. Niekiedy korzysta się z barwnika, który umożliwia zidentyfikowanie tych miejsc, w których wydzielanie potu jest największe i które powinny być nakłuwane. Sesja leczenia trwa około 30 minut. Po wstrzyknięciu do skóry niewielkiej dawki, preparat blokuje działanie nerwów, które zaopatrują gruczoły wydzielania zewnętrznego. To zapobiega wydzielaniu przez nie potu.

Efekty kuracji
 
Odpowiedź na leczenie wykazuje indywidualne różnice. W jednym z badań klinicznych, wytwarzanie potu zmniejszyło się o 87% po tygodniu od leczenia. Ponadto, u 95% pacjentów objętość potu zmalała co najmniej o połowę. Blokada zakończeń nerwowych pod wpływem Botoxu utrzymuje się przez kilkanaście  tygodni, po których powstają nowe zakończenia nerwowe zastępując te wcześniej zablokowane. To oznacza, że efekt leczenia utrzymuje się przez kilka miesięcy, ale w końcu zanika. Kolejna sesja leczenia może być przeprowadzona po wygaśnięciu efektu poprzedniej, co następuje średnio po 7-12 miesiącach.

Przeciwskazania
 
bezwzględne: 
  • zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia gravis, zespół Lamberta Eatona) 
  • nadwrażliwość na składniki preparatu (albuminy ludzkie)
  • stosowanie następujących leków lub okres do 1 tygodnia od ich odstawienia: aminoglikozydy (streptomycyna, gentamycyna, amikacyna, kanamycyna itp.), aminochinolony (chlorochina, hydroksychlorochina), D-penicylamina (Cuprenil), cyklosporyna, tubokuraryna, pankuronium, galamina, sukcynylocholina, linkomycyna, tetracyklina, polimyksyna 
  • miejscowe infekcje skóry 
  • ciąża, okres laktacji 
     

 względne: 

  • zaburzenia krzepnięcia 
  • stosowanie leków antykoagulacyjnych (np. aspiryna )
Facebook Logo